Nedir benim olması gereken! Öncelikle iyinin meselesi, sonraları Tanrının, insanlığın, gerçeğin, özgürlüğün, hümanizmin ve adaletin; dahası halkımın, kralımın, anavatanımın; ve nihayet tinin ve binlercesinin. yalnızca benim meselem hiç benim olmamalıdır. Yuh be, egoiste bakın, yalnızca kendini düşünüyor!

Meseleleri için çalışmamızı lazım bulan, üstelik canımızı feda etmemizi ve meselelerine hayranlık duymamızı bizden bekleyenlerin kendi meselelerini nasıl gerçekleştirdiklerine bakalım 1 defa de.
Tanrı hakkında köklüce şeyler müjdelemekte olan sizler binlerce sene tanrısallığı derinliklerine kadar incelediniz; ve Tanrı kalbine kadar uzanan sizler, meselesine hizmet etmekle vazifelendirildiğimiz o Tanrının kendi meselesini nasıl icra ettiğini pekala bize açıklayabilirsiniz. Ve yaptıklarını da gizlemezsiniz. Neymiş peki Tanrının meselesi? Bize buyurduğu gibi acayip 1 meseleye mi tabidir, sevgi ve gerçeği kendisine maletmiş midir? Burada 1 hatalı anlama söz konusudur, buysa sizi çıldırtıyor; Tanrı meselesinin sevgi ve hakikat olduğunu, dolayısıyla sevgi ve gerçeğin Tanrı için acayip 1 sorun olamayacağını öğretmektesiniz. Tanrının acayip 1 işi kendine meslek etmiş olduğu varsayımı, dolayısıyla bizim gibi zavallı karıncalarla benzeş olması sizi çıldırtıyor. Tanrı hakikat demek olmasaydı gerçeğe sahip çıkar mıydı? Tanrı yalnızca kendinden yana yontuyor, sebebi o 1 bütünlüktür, dolayısıyla bütün şey onun meselesidir! Biz fakat, biz 1 bütünlük değiliz, dolayısıyla bizim meselemiz küçücük ve aşağılık 1 iştir; işte bu nedenle de ulu 1 meseleye hizmet etmek zorundayız. Şurası açıktırki, Tanrıyı yalnızca Tanrı ilgilendiriyor, onun meşguliyeti yalnızca kendisidir, yalnızca kendisini düşünüyor ve kendi gözünde yine yalnızca kendisi var; vay haline Tanrıyı tatmin etmeyene. O, kendinden üstün herhangi 1 varlığa hizmet etmiyor ve yalnızca kendisini tatmin ediyor. Onun meselesi bütün anlamıyla bencil 1 meseledir.

Peki ya insanlık, meselesini kendi meselemizmiş gibi görmemiz gereken o insanlık ulu 1 varlığa mı hizmet etmektedir? Onun meselesi 1 başkasının meselesi midir? Ve ulu 1 meseleye mi hizmet etmektedir? Hayır, insanlık kendinden farklı kimseyi görmüyor, meselesi kendisidir ve yalnızca kendisine faydası bulunur. Amaçları ve istemleri uğruna halkları ve bireyleri acılara sürükleyip kullandıktan sonraları, onlara teşekkür olsun diye tarihin çöplüğüne fırlatıyor. İnsanlığın da meselesi bütün anlamıyla bencil 1 sorun değil midir?

Kendi meselesini bizim meselemizmiş gibi gösteren ve bizim çıkarlarımızdan dem vuran herkese bütün meselesinin yalnızca kendisinde düğümlendiğini açıklamama gerek yok. 1 defa olsun diğer kavramları da gözden geçirin. gerçek, hürriyet, hümanizm, tüze, sizden kendilerine hayran olmanız ve hizmet etmeniz dışında farklı 1 şey istiyorlar mı?

Tüm bunlar sizden gayretle boyun eğmenizi bekliyor. Sadık yurtseverlerce savunulan şu halka bakın 1 defa de. Halk için kanlı savaşlarda ölen veya açlık ve sefaleti göze alarak savaşan yurtseverler, halkı ne aşama ilgilendiriyor? Halk onların bok yığınına dönüşen cesetleri arasında yeşeren halk oluyor! fertler, halkın büyük meselesi için ölürken, halk onlara arkalarından teşekkür yolluyor ve kadavralarından kendine kàr payı çıkarıyor. Buna ben okkalı 1 egoizm derim.

Şimdi de Benim dediği şeyleri şefkatle koruyan sultana bakalım. Sultan bütün 1 özgeci değil midir ve onun olan şeyler için yaşamını daima adamamış mıdır? Evet, onun olanlar sebebiyle, tabii. Sen ona değil, kendine ait olduğunu göstermeye çalış ve bunu 1 defa olsun dene: onun egoizmini reddetmekle zindanı boylayabilirsin. Sultanın meselesi kendisidir: o 1 bütünlüktür ve kendisi için biriciktir ve onun olmak istemeyen birini tahammül edemez.

Bu parlak önerilerden egoistin epey daha iyi devinim ettiğini anlayamıyor musunuz? Ben, kendi adıma bundan 1 ders alıyor ve bu büyük egoistlere özgeci davranıp hizmet edeceğime, kendim bencil oluyorum.

Tanrının da, insanlığın da işi kendilerine dayanmaktadır, kendileridir. Benim meselem de benim. Tanrı gibi bütün şey ve hiçim, biriciğim.

Eğer Tanrı ve insanlık, sizlerin de doğruladığı gibi, 1 bütünlük iseler, benim de onlardan eksik 1 yanım yok ve boş olduğuma değin 1 şikayetim de yok. Ben hiçim derken, boş olduğumu söylemiyorum, bizzat yaratıcı 1 hiçim, 1 yaratıcı bi şekilde bütün şeyi yaratan 1 asla.

Tepeden tırnağa kadar benim olmayan bütün işe uğurlar olsun! Sizce benim işim en azından iyi 1 iş olmalıdır? Nedir iyi iş, kötü iş! İşim demek zaten ben demekim. Ve ben ne iyiyim, ne de kötü. İyinin de kötünün de benim için hiçbir anlamı yoktur.

Tanrının işi, insanlığın işi, gerçeğin işi, iyinin işi, doğrunun işi, özgürlüğün işi ve daha niceleri. Bunların hiçbiri benim işim değildir, benim işim yalnızca benim olandır ve o kapsamlı değil, biriciktir, benim gibi.